همگامی مغزها در موسیقی درمانی

در جلسه موسیقی‌درمانیِ بیماران، مغز درمانگر و بیمار همگام می‌شود:

در یک آزمایش هنگامی که بیمار تحت موسیقی‌درمانی بود، هم برای بیمار و هم درمانگر از هایپراسکنینگ (hyperscaninig)، که به طور همزمان عملکرد مغزی دو فرد را اندازه میگیرد، استفاده شد. در این روش از الکترانسفالوگرام (EEG) استفاده شد که در آن کلاه‌هایی شامل سنسورهایی که امواج مغزی افراد را ضبط می‌کنند بر روی سر بیمار قرار میگیرند. جلسه با ویدیو ضبط می‌شد. در این هنگام موسیقی کلاسیک پخش می‌شود و بیمار در مورد بیماری جدی‌ای که در خانواده آنها وجود دارد با درمانگر خود بحث می‌کند. این روند تا هنگامی که به آن «لحظه تغییر» گفته می‌شود ادامه می‌یابد که در آن احساسات عمیق منفی بیمار به نقطه اوج احساسات مثبت تغییر می‌یابد. کمی بعدتر در فرد درمانگر نیز احساس مثبتی مبنی بر اثرگذاری مثبت درمان بر روی بیمار بروز می‌یابد. در اسکن‌های مغزی درمانگر نیز این اوج احساس مثبت مانند بیمار بروز می‌کند و هر دو احساس مثبتی نسبت به کارایی مثبت درمان پیدا می‌کنند. «لحظه تغییر» در اسکن‌های مغزی دو فرد قابل تشخیص است.
موسیقی‌درمانی باعث تغییرات مثبت احساسی در افراد و بهبود احساس خوب بودن می‌شود و به درمان اختلالاتی چون اضطراب، افسردگی، اوتیسم و زوال عقل کمک می‌کند. البته موسیقی‌درمانی وابسته به قضاوت بیمار نسبت به نتیجه‌بخشی درمان است.
هایپراسکنینگ «لحظه تغییر» را هر چند کوتاه و کوچک نشان میدهد و این برای زمانی که بیمار توانایی گفتگوی مناسب را به صورت کلامی ندارد، مناسب است. همچنین نتایج این تحقیق باعث درک بهتر ما از روند احساسیِ موجود در سایر درمان‌های تعاملی می‌شود.

قابل ذکر است که موسیقی‌های پخش‌ شده در این جلسات شامل قطعات زیر بود:

Simple Symphony: Sentimental Sarabande; Vaughan-Williams: Prelude on Rhosymedre (4:10 min); Berlioz: L’Enfance du Christ (Flight into Egypt, Overture (6:55 min); Shepherd’s Chorus (5:00 min); Puccini: Madame Butterfly (Humming Chorus) (2:47 min); Massenet: Scenes Alsaciennes(Sous les Tilleuls) (4:58 min); Canteloube: Songs of the Auvergne (Brezairola) (3:13 min).

محقق این تحقیق یادآور می‌شود از آنجایی که این تحقیق یک مطالعه تک‌موردی بوده است باید برای بسط دادن همه نتایج آن برای تفسیرهای بعدی به میزان زیادی احتیاط شود. نتایج این تحقیقات در آینده باعث بهبود تعامل درمانگر و بیمار می‌شود.

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید
0