یک درمان ساده می‌تواند کاهش شنوایی ناشی از صدای بلند را به حداقل برساند!

محققان مکانیسم کاهش شنوایی وابسته به نویز را شناسایی کرده‌اند و نشان داده‌اند که یک تزریق ساده به داخل گوش میانی ممکن است به حفظ شنوایی پس از مواجهه با صدای انفجاری کمک کند.

مدتهاست که مواجهه با صدای فوق‌العاده بلند، مثل صدای انفجار و تیراندازی و حتی کنسرت، به عنوان یکی از عوامل کاهش شنوایی دائمی شناخته شده‌است. اما نحوه درمان کاهش شنوایی وابسته به نویز، که حدود 15 درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد همچنان مشخص نیست. تحقیق جدید دانشگاه USC نشان داده که چگونه این کاهش شنوایی رخ می‌دهد و می‌توان با تزریق یک محلول نمکی یا قندی به گوش میانی، شنوایی را حفظ کرد. نتایج تحقیق در PNAS چاپ شده‌است.

برای درمان این عارضه، محققان باید ابتدا مکانیسم آن را می‌شناختند. آنها ابزاری برای تصویربرداری از کوکلئا (قسمت شنوایی گوش داخلی) ساختند. سپس موش ها را در معرض صدای بلند قرار دادند.

آنها کشف کردند که دو اتفاق پس از مواجهه با صدای خیلی بلند رخ می‌دهد: سلول های مویی (haircells) که وظیفه تبدیل صدا به سیگنال عصبی را به عهده دارند، می‌میرند. سپس فضای گوش داخلی با مایع اضافی پر شده و باعث مرگ نورون ها می‌شود.

جان اوگالی، از نویسندگان مقاله می‌گوید:« افزایش فشار مایع گوش داخلی در شرایطی مانند رفتن به کنسرت قابل تشخیص است. وقتی از کنسرت خارج می‌شوید در گوشتان احساس سنگینی می‌کنید و ممکن است صدای زنگ بشنوید. ما ثابت کردیم که این افزایش مایع با از دست دادن نورون مرتبط است.» هم نورون و هم سلول مویی نقش کلیدی در شنوایی ایفا می‌کنند.

او اضافه می‌کند:«مرگ سلول مویی به کاهش شنوایی می‌انجامد. اما حتی اگر تعدادی سلول مویی زنده بمانند، در صورتی که به نورون متصل نباشند، مغز صدا را نمی‌شنود.»

محققان دریافتند که مرگ سلول مویی بلافاصله پس از مواجهه با صدای بلند اتفاق می‌افتد و غیرقابل بازگشت است. با این حال، آسیب نورونی شروعی تأخیری دارد و فرصتی برای درمان ایجاد می‌کند.

 

 

یک راه حل ساده

افزایش فشار مایع گوش داخلی طی چند ساعت بعد از مواجهه با صدای بلند اتفاق می‌افتد و حاوی غلظت زیادی از پتاسیم است. برای بازگرداندن اثرات پتاسیم و کاهش افزایش مایع، محلول‌های قندی-نمکی سه ساعت پس از مواجهه با صدای بلند به گوش میانی و از طریق پرده گوش تزریق شد. محققان دریافتند که درمان از طریق این محلولها 45-64 درصد احتمال از دست دادن نورون را کم می‌کند، که نشان می‌دهد این درمان می‌تواند راهی برای حفظ عملکرد شنوایی باشد.

طبق گفته اوگالی این روش درمانی می‌تواند کاربردهای مختلفی داشته باشد.

«من سربازانی را تصور می‌کنم که بطری کوچکی حاوی این محلول همراه دارند و پس از صدای انفجار و تیراندازی برای حفظ شنوایی از آن استفاده می‌کنند. همچنین این درمان برای بیماری های دیگری که به علت افزایش فشار گوش داخلی هستند مانند بیماری مینیر می‌تواند استفاده شود. »

برای کسب اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید.

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید
0